موضوع : اشعار من , شعر , کبوتری که به اعجاز عشق، دل بسته نشسته است بروی مناره، گلدسته اگرچه بال و پرش سالمند و بی عیبند اگرچه بال و پرش در مسیر، نشکسته ولی شکسته دلش؛ درک کردنش سخت است قسم به آهِ عمیقِ کبوترِ خسته اگرچه دسته به دسته، کبوتران جمعند؛ کبوتر غزل ماست، مانده بی دسته خداکند که بیابد مسیر آینه را؛ خداکند که بگویند: از خودش رسته "کبوتر دل شکسته" علی رفیعی وردنجانی برچسب ها : کبوتر, عشق, دل, شکسته, غزل

به قطره قطرهی باران، به انتظار قسم به خون سرخ شهیدان، به لاله زار قسم به وسعت شب یلدای ظلم در دنیا به دانه دانهی چون زهر این انار قسم به خوابهای زمستانی جوانمردان به استجابت بیداری بهار قسم به مرگ زودرس عدل، اوج ناکامی به دفن کردن او در دل مزار قسم به زخمهای شکنجه، به زخمهای ترور به زخمهای پر از درد انفجار قسم به التهاب، به فتنه، به هجمههای سیاه به ایستادنِ در بطنِ این غبار قسم به نام نامی "الله" ایزد منّان به نام نامی "الله" صدهزار قسم بس است اینهمه ظلمت، ظهور کن خورشید به قطره قطرهی باران، به انتظار قسم علی رفیعی وردنجانی "یلدای ظلم"